maandag 17 augustus

Vandaag willen we een bezoekje brengen aan de zijdemarkt en de Friendshipstore. We hebben hier goede herinneringen aan van onze vorige reis. Toen zaten we met ons hotel midden in het centrum, nu gaan we de metro proberen!!!
Bij de zijdemarkt (nu overdekt) is het de bedoeling dat je flink afdingt. Als je dit niet doet, zijn de kooplui eigenlijk beledigd. De Friendshipstore is een grote en KOELE winkel waar ondermeer sieraden en souvenirs worden verkocht. Ik denk dat we weer een tas erbij moeten kopen voor de terugreis. Helaas mag cai Wen maar 10 kilo meenemen omdat ze geen eigen stoel heeft in het vliegtuig. We vliegen trouwens wel Pearlclass terug.

Nou, wij het metroavontuur aangegaan met een aantal reisgenoten. Het is een bont gezelschap; zo hebben we Piet Paulusma in ons midden (John) die vanochtend constateerde dat het regende. (we stonden al allemaal in de regen buiten...) en Grote Smurf die de leiding neemt bij dit soort uitstapjes.
De ticketautomaat kon zoveel Hollanders niet aan, dus dat duurde wel even. eerst ook uitvogelen hoe het werkt, waarheen we moesten enz.
De metro in Beijing zit stampvol. Je moet flink haasten, anders gaan de deuren weer dicht. Het was een heel gedoe om iedereen met buggy's en al op tijd binnen te krijgen. We hadden aardig de slappelach en werden weer nieuwsgierig aangestaard. Maar alles went.
Na een overstap in een nog vollere metro en veel gesjouw met de buggy's (trap op, trap af) kwamen we eindelijk bij de zijdemarkt aan. Cai Wen lag inmiddels rustig te slapen in de bug.
Ons viel het nogal tegen. De sfeer van de smalle straatjes en kraampjes is er niet meer. Alles was ook erg duur, ondanks het afdingen. Dat blijft natuurlijk wel een sport.
De opbrengst; 2 paar slofjes voor de meiden, een speelgoedtelefoontje, 2 keizerlijke hoedjes met vlecht, een Chinese dierenriem hanger voor op de kamer van Cai Wen.

De Friendshipstore konden we eerst niet meer vinden. Helemaal voor niets staken we een drukke weg over, want toen zagen we hem opeens. Daar kochten we ook nog wat souvenirs en omdat het al laat was, namen we een taxi terug.
We reden vlak langs het Vogelnest. Het is de bedoeling dat we hier nog een keer naar toe gaan en in het zwemstadion gaan zwemmen!! Dat ligt er vlak achter. Hopen dat dat nog lukt!

Omdat we inmiddels toch aardig wat Yuans hebben gebruikt, ging John nog snel geld wisselen bij de bank hier beneden. Eerst werd hij terug gestuurd om zijn paspoort. De briefjes van 50 euro werden op 10 verschillende manieren geteld, de " opperste kassier" werd erbij gehaald, paspoort gecopieerd enz. enz. Een hoop gedoe, maar dan heb je ook wat, dacht John. Maar nee; juist toen de kassier zijn lade opentrok, keek hij op de klok en zei ; Sorry, we're closed now"! You come back tomorrow."
John kwam helemaal verbouwereerd terug boven, maar ik kan dit soort dingen eigenlijk wel waarderen. Dit is gewoon typisch China!

Cai Wen is nog steeds erg onrustig. Het is een heerlijk kind; ondeugend, vrolijk, lief maar ook nog angstig (bang dat ik haar alleen laat) en flink driftig. Vandaag toch maar begonnen met Kindival Een homeopatisch rustgevend pilletje speciaal voor kinderen. Ik heb het idee dat het werkt! Ook met het oog op een vliegreis van ongeveer 10 uur, leek me dit toch wel verantwoord.

Morgen gaan we waarschijnlijk naar het Zomerpaleis!