IND

Cai Wen krijgt een verblijfsvergunning. Vanochtend kregen we dit bericht met de post. Vorige week zijn we in Rijswijk geweest, dus dit is toch wel erg snel. Nu nog wachten op het afhaalbericht.

In Rijswijk ging alles prima.Oma ging gelukkig mee, voor hulp en gezelligheid. Het was wel even zoeken (dat heb je als je aan de verkeerde kant het station uitloopt) maar eenmaal aangekomen ging alles heel vlot. Xiang kreeg nog een kleurboekje om de tijd door te komen. "Die meneer had zeker niet gezien dat ik nou eindelijk eens naar Jettix kon kijken!"zei ze later.... Op het invalidetoilet Cai Wen een schone luier aangedaan. Dat konden ze in de hal horen, vrees ik. Winkelen hebben we niet meer gedaan want het regende toen we buiten kwamen.

Nu heeft Cai Wen dus een voorlopige VVR in haar Chinese paspoort en binnenkort haar pasje. Bij Xiang stond daar toen op dat ze vrij was om arbeid te verrichten, het arme kind! Ik ben benieuwd.

Het goede bericht was dat dit pasje kan worden opgehaald in Terneuzen!!! Dus dat is echt een meevaller.

Verder gaat het erg goed hier. Het is wel superdruk met twee meiden, vind ik, maar ook erg gezellig. Het komt ook omdat ik vier keer per dag van en naar school moet, als John moet werken. En die heeft het nog steeds heel druk. Cai Wen gaat dan ook vaak mee en dat kost gewoon tijd.

De tijd vliegt dus en tot mijn schrik was het al HEEEEL lang geleden dat ik hier iets schreef.

Cai Wen is een echt boefje met ondeugende streken. Ze weet heel goed wat wel en niet mag en heeft dan de grootste lol. Verder is ze heel de dag aan het spelen en rommelen en in de buggy en op de fiets vindt ze geweldig.

Ze is ook al erg verwend, we hebben bergen kaartjes gehad, heel leuk allemaal.

Slapen doet ze alleen boven de dekens, dus sinds kort proberen we in ieder geval een trappelzak voor de warmte. Dat is weer even wennen, maar verder slaapt ze goed.

Xiang moet af en toe ook wennen, maar is wel erg trots op haar zusje. Dat klikt wel met die twee.

Inmiddels zegt Cai Wen ook al de nodige woordjes: papa, mama, bah, op, hap en o jee.

Ze is een echte klim- en klauteraap en we hebben handen en ogen tekort. Ze is razendsnel. De televisiegids is favoriet om in te "bladeren" en het geluidsknopje van de tv is ook leuk. Kortom; ze houdt ons flink bezig. John wordt regelmatig uitgeprobeerd; rechtop in de kinderstoel gaan staan en wachten tot papa bijna bij je is en dan snel weer gaan zitten. Jullie zouden haar koppie dan eens moeten zien.... We genieten dus erg van haar!